Historia francuskiego Clos du Marquis rozpoczyna się na początku XX wieku podczas sadzenia winorośli przylegających do Château de Léoville. Pierwszy rocznik bordoskiego Clos du Marquis był produkowany od 1902 roku z małej zagrody przylegającej do Château de Léoville i działek poza Grand Enclos. W tamtym czasie stworzenie tej marki miało ścisły cel: zidentyfikowanie dwóch różnych terroir: Château Léoville Las Cases i Clos du Marquis.

Winnica posadzona jest na płaskowyżu Saint-Julien, 20 m n.p.m. Gleba ta składa się z bielic humusowych znajdujących się na żwirze piaszczysto-gliniastym. Terroir charakteryzuje się większą wrażliwością hydrologiczną niż Enclos, gdzie dzięki nachyleniu terenu i bliskości rzeki występuje naturalny system odwadniający. 

Winorośle, średnio trzydziestoletnie, należące do posiadłości rozciągają się na około 45 hektarów, z czego 67% zajmuje Cabernet Sauvignon, 32% Merlot i 1% Cabernet Franc. Obecność materii organicznej w wierzchniej warstwie gleby wynika z faktu, iż w przeszłości na tych ziemiach znajdował się las. Ta cecha nadaje winu typowy styl Saint-Julien.

Nazwa Clos du Marquis, utworzona w 1902 roku, została zainspirowana Petit Clos sąsiadującym z Château de Léoville (rezydencją markiza de Las Cases). Na Clos du Marquis jest składa się wino z najlepszych terroir oraz doskonała ekspresja i charakter Saint-Julien: struktura, złożoność, harmonia, dystynkcja i potencjał starzenia.