Położenie geograficzne                                                                                                                                                                      Toskania to region położony w centralnych Włoszech, graniczący z Umbrią, Marche, Lacjum, Emilią Romanią oraz Ligurią. Teren Toskanii jest wyżynno-górzysty, niziny znajdują się jedynie na wybrzeżu i w dolinach. Krajobraz jest różnorodny, góry pokryte są drzewami iglastymi, na wzgórzach znajdują się gaje oliwne oraz malutkie miejscowości złożone z kilku gospodarstw. Historyczne miasta położone są na nizinach wewnątrz dolin i są bogate w zabytki. Przez teren regionu przechodzi łańcuch Apeninów oraz przepływa rzeka Arno.

Historia                                                                                                                                                                                                  Toskania to kraina historyczna, która była zwana Etrurią,a jej mieszkańcami byli Etruskowie. Została podbita przez Rzymian, a w 281 r. p. n. e. została wcielona do Imperium Rzymskiego. W V w podbijały ją plemiona germańskie. Od VI do VIII wieku zmieniali się jej władcy. Najpierw znalazła się pod panowaniem Bizancjum (553r.), a 15 lat później przeszła pod władzę Longobardów. Od 776 r. już pod panowaniem Franków funkcjonowała jako marchia. Od wieku X do XI wyodrębniały się komuny Lukki, Sieny, Florencji i inne. W XV w. została podporządkowana Florencji i władającym w niej Medyceuszom. W 1531 r. Medyceusze ogłosili powstanie Księstwa Florencji. Po zajęciu Republiki Sieny, nazwę państwa zmieniono oficjalnie na Wielkie Księstwo Toskanii (1569r). Po wygaśnięciu dynastii Medyceuszy władza przeszła w ręce dynastii habsbursko- lotaryńskiej. W 1801, po zajęciu jej przez Napoleona Bonaparte, zostało utworzone Królestwo Etrurii- w miejsce Wielkiego Księstwa Toskanii oraz Księstwa Parmy. Królestwo Etrurii było pierwszym państwem o ustroju monarchicznym i znakiem na rosnące monarchistyczne tendencje Napoleona. Państwo oddano we władanie dynastii Burbonów, a królem został Ludwik Burbon. Po jego śmierci w 1803 r władzę przejął jego czteroletni wówczas syn, Karol Ludwik, w którego imieniu, jako regentka, rządziła matka, Maria Ludwika. W 1807, decyzją Napoleona Królestwo Etrurii zostało włączone do Cesarstwa Francuskiego, a w1809 Napoleon nadał Królestwo Etrurii Elizie Bonaparte. W roku 1814 do władzy wróciła dynastia habsbursko- lotaryńska. 22 marca 1860 Toskania weszła w skład zjednoczonych Włoch.

Odmiany winogron                                                                                                                                                                      Najistotniejszym i podstawowym szczepem regionu jest czerwone Sangiovese. To rodzaj winorośli uprawiany tutaj od średniowiecza. Dojrzewa stosunkowo późno, charakteryzuje się wysoką kwasowością oraz mocnymi garbnikami. Inne ważne czerwone szczepy obecne w Toskanii to Canaiolo Nero, Malvasia Nera, Colorino, Ciliegiolo, Mammolo, czy dzisiaj już rzadkie Foglia Tonda, Bersaglina, Pugnitello. Całkiem znaczącą rolę odgrywają też importowane z Francji Cabernet Sauvignon i Merlot. Wśród szczepów białych najbardziej rozpowszechniona jest Vernaccia, później Trebbiano Toscano, Malvasia del Chianti, Ansonica, Vermentino oraz importowane Chardonnay, Sauvignon Blanc, Pinot Grigio, i Traminer.

Toskania, jako kraina Sangiovese,  to królestwo przede wszystkim win czerwonych, powstających na bazie tego istotnego szczepu. Sangiovese powołało do życia takie sławy jak Chianti, Brunello di Montalcino, Vino Nobile di Montepulciano i Morellino di Scansano. Wina białe powstają tu głównie na wybrzeże.