Klasyfikacja win w Medoc

Klasyfikacja win czerwonych Gironde z 1855 r. jest najbardziej znaną i wpływową istniejącą klasyfikacją win. Powstała na prośbę Napoleona III na wystawę światową Exposition Universelle w Paryżu w 1855 r., zorganizowaną w celu zaprezentowania wszystkiego, co we Francji najlepsze. Czołowi brokerzy z Bordeaux zostali poproszeni o stworzenie listy najlepszych win w regionie, pogrupowanych według jakości na 5 poziomach. Korzystając z systemu, który był prawdopodobnie równie dobry jak każdy inny, a mianowicie ceny rynkowej win, ich lista obejmowała 58 właściwości, na czele z „premiers des premiers” Ch. Lafite, które było wówczas najdroższym winem. Wina pochodziły wyłącznie z Médoc, z wyjątkiem jednego znakomitego egzemplarza z Graves, Ch. Haut-Brion. Być może jest to zaskakujące, ponieważ wina z Graves były wówczas wysoko oceniane. Mniej zaskakujące było pominięcie St Emilion i Pomerol, których wina nie były ważnymi graczami na rynku. W tym samym czasie brokerzy sporządzili również listę najlepszych win Sauternes i Barsac.

Bordeaux, zainaugurował pojęcie klasyfikacji w 1855 roku i do dziś jest ona synonimem jakości i prestiżu na całym świecie. Zasada sklasyfikowanych wzrostów doskonale ilustruje syntezę typowości terroir i wielopokoleniowej pracy ludzi w służbie jakości. Należy pamiętać, że brak klasyfikacji nie wyklucza uznania apelacji lub zrecenzowania win jako wspaniałe.

Klasyfikacja z 1855 roku jest uważana za wybitne narzędzie marketingowe, które bardzo pomogło, objętym w niej, lewobrzeżnym posiadłościom Médoc i Pessac-Leognan. Niezwykłe jest również to, że powstała w 1855 roku, kiedy Bordeaux bardzo różniło się od dzisiejszego. W tamtymtym czasie filoksera jeszcze nie uderzyła, a winorośl nadal tkwiła na własnych korzeniach. W tamtych czasach uprawiano tam znacznie większy odsetek Malbec (Merlot był tylko drugorzędnym graczem), a produkcja wina byłaby całkiem prosta. Chociaż od tego czasu tak wiele się zmieniło, klasyfikacja nadal wygląda całkiem nieźle. Po części dzieje się tak dlatego, że wpłynęła na dochody każdego Château-jest samospełniająca, ponieważ ta zdolność do inwestowania wpłynie na jakość.

5 poziomów jakości Medoc

  • 2er Cru Classés (pierwszej klasy): Château Lafite (Pauillac), Château Margaux (Margaux), Château Latour (Pauillac), Château Mouton-Rothschild (Pauillac). 

  • 2ème GRANDS CRU CLASSES: Château Rausan-Ségla (Margaux), Château Rauzan-Gassies (Margaux), Château Gruaud-Larose (St-Julien), Château Brane-Cantenac (Cantenac), Château Léoville-Las-Cases (St-Julien), Château Léoville-Poyferré (St-Julien), Château Léoville-Barton (St-Julien), Château Dufort-Vivens (Margaux), Château Lascombes (Margaux), Château Pichon-Longueville (Pauillac), Château Pichon-Longuevlle-Lallande (Pauillac), Château Ducru-Beaucaillou (St-Julien), Château Cos d’Estournel (St-Estèphe), Château Montrose (St-Estèphe).

  • 3ème GRANDS CRU CLASSES: Château Giscours (Labarde), Château Kirwan (Cantenac), Château d’Issan, Cantenac, Château Lagrange, St-Julien, Château Langoa (St-Julien), Château Malescot-St-Exupery (Margaux), Château Cantenc-Brown (Cantenac), Château Palmer (Cantenac), Château La Lagune (Ludon), Château Desmirail (Margaux), Château Calon-Ségur (St-Estèphe), Château Ferrière (Margaux), Château Marquis-d’Alesme-Becker (Margaux), Château Boyd-Cantenac (Cantenac).

  • 4ème GRANDS CRUS CLASSES: Château St. Pierre (St-Julien), Château Branaire-Ducru (St-Julien), Château Talbot (St-Julien), Château Duhart-Milon (Pauillac), Château Pouget (Cantenac), Château La Tour Carnet (St-Laurent), Château Beychevelle (St-Julien), Château Prieuré (Cantenac), Château Marquis de Terme (Margaux), Château Lafon-Rochet (St-Estèphe).

  • 5ème GRANDS CRUS CLASSES: Château Pontet Canet (Pauillac), Château Batailley (Pauillac), Château Haut-Batailley (Pauillac), Château du Tertre (Arsac), Château Haut-Bages-Libéral (Pauillac), Château Pédesclaux (Pauillac), Château Grand-Puy-Lacoste (Pauillac), Château Grand-Puy-Ducasse (Pauillac), Château Lynch-Bages (Pauillac), Château Lynch-Moussas (Pauillac), Château Dauzac (Labarde), Château Mouton-d’Armailhacq (Pauillac), Château Belgrave (St-Laurent), Château Camensac (St-Laurent), Château Cos-Labory (St-Estèphe), Château Clerc-Millon (Pauillac), Château Croizet-Bages (Pauillac), Château Cantemerle (Macau).

Czy wymagana jest ponowna rewizja klasyfikacji? 

Znamy niższe rangi Château, takie jak Lynch Bages i Pontet Canet, które naprawdę powinny być na drugim poziomie jakości. Jedną z mocnych stron tej klasyfikacji jest to, że jest niezmienna, a zatem nie podlega politycznym i prawnym kwestiom, tak, jak miało to miejsce, gdy Saint-Emilion próbował zrewidować swoją własną klasyfikację. Jedno jest pewne: gdyby o rewizji decydowała komisja z panelem degustacyjnym, to cała sprawa szybko pogrążyłaby się w polityce. Panel degustacyjny, nawet złożony z ekspertów, może popełniać błędy. W wystarczająco długim okresie rynek rzadko to robi. Tak więc klasyfikacja z 1855 roku obowiązuje i jest obiektem zazdrości regionów winiarskich na całym świecie.

Od 1855 r. pierwotna lista wzrosła z 58 do 61. Trzy posiadłości — „Léoville”, „Pichon” i „Batailley” — zostały podzielone na dwa lub więcej zamków, podczas gdy dwie odrębne nazwy — „Pouget” i „Pouget” Lassale' - zostały od tego czasu połączone w jeden, znany po prostu jako Ch. Puget. Ponadto trzeci wzrost `Dubignon' całkowicie zniknął, chociaż jego winnice nadal istnieją jako część innych posiadłości Margaux. Ch. Gloria nie jest Cru Classé, ale wszystkie jej winnice pochodzą z działek, które pierwotnie były częścią innych posiadłości Cru Classé.